Ang Pamumuhay ng Tao sa Pilipinas sa Likod ng Korapsyon

DALISAY ni Joh Albaciete

Korapsyon tinuring kong isang sakit na cancer na wala ng lunas, na hindi lang sakit kundi nag bibigay ng kapahamakan at pagdurusa sa mga tao sa pagnanakaw ng sakim sa pera.

Sa likod ng kanilang itsurang karangyaan na animoy bunga nh kanilang pagsisikap un pala bunga ng kanilang pagnanakaw sa salapi ng kawawang mamamayan ng Pilipinas.

Sa likod ng mga gusaling nagtataasan at mga kalsadang abala sa trapiko, mayroong mga kuwento ng pagpupunyagi at pag-asa sa gitna ng korapsyon na patuloy na sumasakal sa ating bansa.

Si Aling Maria, isang tindera sa palengke, ay araw-araw na nagtitinda ng gulay upang may maipakain sa kanyang pamilya. Sa kabila ng kanyang pagsisikap, halos hindi sapat ang kanyang kinikita dahil sa patuloy na pagtaas ng presyo ng mga bilihin. “Mahirap ang buhay,” sabi niya, “pero mas mahirap kapag alam mong may mga taong nagpapasasa sa kaban ng bayan.”

Si Mang Jose, isang drayber ng tricycle, ay nagtatrabaho mula umaga hanggang gabi upang matustusan ang pag-aaral ng kanyang mga anak. Sa kabila ng kanyang sipag, ramdam niya ang bigat ng buwis at ang kawalan ng maayos na serbisyo publiko. “Saan napupunta ang buwis namin?” tanong niya. “Parang napupunta lang sa bulsa ng mga kurakot.”

Ang korapsyon ay hindi lamang isang isyu sa pulitika. Ito ay isang realidad na araw-araw na nararanasan ng mga ordinaryong Pilipino. Ito ay nagdudulot ng kahirapan, kawalan ng oportunidad, at kawalan ng tiwala sa pamahalaan.

Ngunit sa kabila ng lahat, hindi nawawalan ng pag-asa ang mga Pilipino. Sila ay patuloy na nagtatrabaho nang marangal, nagtutulungan, at naninindigan para sa kanilang karapatan. Sila ay nagpapakita ng katatagan at pagmamahal sa bayan.

Ang kuwento ng Pilipino sa likod ng korapsyon ay isang kuwento ng pagpupunyagi, pag-asa, at paninindigan. Ito ay isang paalala na ang pagbabago ay posible kung tayo ay magkakaisa at maninindigan laban sa korapsyon.

Kelan kaya magigising at matatauhan ang pinoy.